Enkel in het gips na enkel artrodese

Daar zit je dan… deel 2.

In het najaar van 2014 heb ik tijdens het van een klein trapje aflopen mijn enkel gebroken en volgde de eerste blog ‘Daar zit je dan…‘. Nu, zomer 2016, zit ik weer lange tijd thuis. De afgelopen 1,5 jaar hebben bij mij voornamelijk in het teken gestaan van oefenen, revalideren, nog meer oefenen, frustraties, maar gelukkig ook leuke momenten. Hieronder het verhaal van ‘Daar zit je dan… deel 2’.

De aanloop

Na 6 maanden intensieve training hebben mijn fysio en ik begin dit jaar besloten dat het toch tijd werd om nog eens naar de enkel te laten kijken door een specialist. Hiervoor ben ik door de huisarts doorverwezen naar het de orthopedische kliniek OCON in Hengelo. Zoals vaak in de zorgsector, was er wel een wachtlijst, dus ruim 6 weken later was ik aan de beurt. Na een gesprek met de orthopeed is besloten om foto’s te maken. Later moest er toch ook een MRI-scan gemaakt worden om helemaal zeker te zijn.

De diagnose

Helaas voor mij bleek uit de scans dat er artose te zien was in mijn enkelgewricht. Ofwel het kraakbeen was langzaam aan het wegslijten. Nadeel hieraan is, dat kraakbeen niet meer teruggroeid, eenmaal weg blijft het weg. Als je geen kraakbeen meer hebt, dan beweegt je gewricht bot op bot en ik kan je melden dat dat niet fijn voelt.

Van de orthopeed kreeg ik de opties te horen. Niets doen en dan wordt de pijn langzaam meer, tot het kraakbeen helemaal weg is. Een reconstructie uitvoeren, ofwel de botten nogmaals breken en rechtzetten, maar hiervan gaf hij aan dat hij geen verbetering verwachtte. En de laatste optie was het vastzetten van de enkel, ook wel een enkel artrodese genoemd. De keuze was aan mij.

De keuze

Dat is natuurlijk heel leuk gezegd, de keuze is aan jou. Hoe begin je aan zoiets? Ik ben begonnen met heel veel informatie opzoeken over wat artrodese nou inhoudt. Wat zijn de gevolgen, mogelijke complicaties, kunnen mensen weer normaal bewegen, etc. Daarna heb ik de opties ook besproken met mijn fysio en familie en vrienden. Telkens als ik mijn verhaal vertelde, kreeg ik de opmerking ‘volgens mij heb jij je keus al wel gemaakt’. En dat was ook zo. Ik heb dit voorjaar besloten om mijn enkel te laten vastzetten.

Maar zoals ik hiervoor al zei, gaan niet alle dingen even snel in de zorgwereld. Ik kwam op de wachtlijst en aangezien er twee orthopeden ingepland moesten worden, kon het iets langer duren. Uiteindelijk kwam de oproep binnen en werd 24 mei 2016 de datum van de operatie.

Enkel artrodese…. wat is dat precies?

Zoals hierboven beschreven ga ik mijn enkel laten vastzetten. In medische termen wordt dit enkel artrodese genoemd. Wat de orthopeed heeft gedaan is het volgende. Via een aantal kleine sneetje rondom de enkel hebben ze eerst het gewricht schoongemaakt en ontdaan van kraakbeen. Daarna hebben ze het scheenbeen bijgevijld/gezaagd zodat het de juiste vorn heeft gekregen om op het bovenste enkelgewricht vastgemaakt te worden. Ook dat stukje bot is tijdens de operatie opgeruwd, zodat de botvlakken goed op elkaar kunnen hechten.

De botten zijn toen in de juiste stand gezet zodat de meest ideale hoek om straks nog te kunnen bewegen is gecreëerd. Toen dit goed stond is dit door middels van een aantal schroeven gefixeerd. De botten kunnen dan met elkaar gaan vergroeien, wat precies de bedoeling is. Het gevolg is dat je straks het enkelgewricht niet meer kunt bewegen, maar doordat de botten aan elkaar groeien, onstaat wel een stevige verbinding waar je normaal op moet kunnen staan.

Na de operatie wordt eerst gips aangelegd waar je niet op mag staan. In deze periode moeten de botten aan elkaar groeien. Na zes weken wordt dit vervangen door loopgips en mag je langzaam het been weer gaan belasten. Meer informatie vind je hier.

De operatie

Voor de operatie zijn we snel nog een weekje naar Corfu op vakantie geweest. Even naar het lekkere weer, nog even zwemmen nu het nog kon en zoveel mogelijk wandelen en leuke dingen zien. Dat wandelen hebben we gedaan en heb ik gevoeld. Ik was blij dat 24 mei voor de deur stond.

De dag zelf werd ik om 7 uur verwacht in het ZGT Hengelo. Hier werd ik netjes opgewacht door een verpleegkundige van het OCON en was het tijd om richting de OK te gaan. Waar ik het meest tegenop zag was de ruggenprik. De vorige keren ging dit niet in een keer goed. Helaas was het ook dit keer zoeken naar een goede plek, maar toen hij uiteindelijk werkte werd ik een stuk rustiger.

Van de operatie zelf heb ik maar weinig mee gekregen. Ik weet nog dat er iets van muziek speelde en ik mee probeerde te zingen om me af te leiden. Maar van de twee uur die ik op de tafel heb gelegen, weet ik niet veel meer dan dat. Al in de OK de orthopeed gesproken die zei dat alles goed was gegaan. Op de uitslaapkamer hebben ze operatiegips aangelegd en kon ik weer naar de afdeling.

De afdeling

Op de afdeling ben ik enorm in de watten gelegd. De zorg voor de patiënten was echt top! Het OCON heeft een eigen afdeling in het ziekenhuis, je ligt dus alleen met orthopedische patiënten op een kamer. Het voelde bijna als twee dagen in een hotel, hoewel de laatste dag wel wat saai was. Wel had ik sinds de eerste avond gezelschap van Minion, die door Mark & Irene voor me is meegenomen 🙂

De fysio is elke dag langsgeweest om oefeningen met me door te spreken en te oefenen met krukken. Ook de orthopeed is nog langsgeweest om de operatie te bespreken. Hij was heel tevreden, maar vroeg zich wel af hoe ik de laatste tijd nog had gelopen. Blijkbaar was het gewricht toch wel wat verder versleten dan tijdens de eerste scan.

Weer thuis

MinionNa twee nachten in het ziekenhuis was het tijd om weer naar huis te gaan. Olaf kwam me ophalen op de afdeling en met de rolstoel heeft hij me naar de auto gebracht. Minion mocht ook mee naar huis, hoewel hij volgens mij liever naar buiten vloog. Het met krukken lopen had ik nog redelijk onder de knie, dus in huis komen ging goed. Daar stond alles verder al klaar: bed, rolstoel, bedtafeltje, fijne spulletjes, ebook, etc.

De eerste 4,5 week thuis zitten er inmiddels op. Tot nu toe voel ik me goed en kan ik mezelf redelijk goed redden. Het blijft lastig dat je niet op je rechterbeen mag staan, maar de ervaring van 1,5 jaar geleden helpt wel mee om alles nu een stuk makkelijker te laten verlopen. De kunst is om het rustig aan te doen en niet te enthousiast weer aan de slag te gaan. Wat ik dan nu zoal doe? Ik ben weer een beetje aan het werk voor Nedap, heb gezellige mensen op bezoek, ik schrijf weer blogs voor mijn website, verzamel recepten voor mijn foodblog, kijk series en films, volg online cursussen en probeer elke dag even naar buiten te gaan.

En straks?

Op 11 juli wordt ik weer terug verwacht in het ziekenhuis. Dan wordt het onbelaste gips vervangen door loopgips. Ook dat moet weer zes weken omblijven, dus ik heb nog wel even te gaan voor ik weer helemaal op de been ben. Maar we houden de moed erin en ik heb goede hoop dat ik later dit jaar weer kan lopen. Helemaal normaal zal het nooit meer worden, maar pijnvrij zou toch wel heel prettig zijn.

Na de periode in het gips zal ik nog wel een tijdje zoet zijn om te leren lopen met een stijve enkel. Maar de mensen die mij de afgelopen 1,5 jaar hebben zien lopen (soms strompelen), weten dat het bijna niet slechter kan dan dat. Ik heb goede hoop dat in elk geval de pijn minder zal zijn straks, ook al zullen er nog heel wat uurtjes oefenen in gaan zitten!

Heb jij ook ervaring met het vastzetten van je enkel en heb je nog tips voor me? Laat dan een reactie achter!

(Visited 2.318 times, 5 visits today)

22 reacties

  1. Hoi Roelfina

    ik heb bijna de eerste 6 weken gips erop zitten, straks loop gips hoop ik. Wat kan ik daarvan verwachten zoals loop ik dan nog met krukken of zonder . Neem aan dat alles toch stukken makkelijker is als de eerste 6 weken.

    groetjes Oscar

    • Hallo Oscar,

      Ik kon zelf vrij snel lopen met 1 kruk toen ik loopgips kreeg. Maar dit is natuurlijk per persoon anders. Ik hoop dat jouw herstel net zo voorspoedig zal verlopen!

      Groeten, Roelfina

  2. Beste Roelfina,
    Ik hoop dat het inmiddels goed met je gaat.

    Heb zelf mijn enkel in juni 2015 vast laten zetten in het AMC door dr.Kerkhoffs. Het kraskbeen was volledig weg na een eerder verbrijzelde enkel n.a.v. een auto-ongeluk in okt.2000.

    Ik was doorverwezen vanuit het streekziekenhuis. Mijn sprongbeen was te zacht om aan de voorkant te fixeren. (In het AMC kan Kerhoffs dit vanachter uit de hiel vastzetten, dmv 2 schroeven weerszijden van de achillespees.)

    Heb 9 maanden op de wachtlijst van het AMC gestaan en liep al 2 jaar met pijn(bot op bot) rond.

    Na de operatie 2x 6 weken in het gips. Ben 4 weken na de operatie weer gaan werken.

    Het heeft toch wel een jaar geduurd voordat ik weer op mijn oude niveau zat. Lopen gaat nu goed. Rennen zit er niet meer in. Ik heb dikke inlegzolen in mijn schoenen om het afwikkelen te compenseren.

    Af en toe heb ik wat last van mijn knieeen en rug maar dit is het allemaal waard (geweest).
    Je hebt geen keuze om anders je verdere leven met pijn en ongemak rond te blijven lopen….

    • Hallo Sjaak,

      Jouw verhaal klinkt heel herkenbaar. Inmiddels ben ik ruim een jaar uit het gips en ben ik nog steeds erg blij met de keuze om mijn enkel vast te zetten.
      Rennen lukt hier ook niet meer, maar gewoon wandelen wel. Als sport doe ik nu Crossfit, waar ik ook heel veel plezier in heb.

      Groeten,
      Roelfina

  3. Hoi Roelfina,

    Wat heb jij ook een rot-tijd achter de rug met je enkel… Ik heb in mei 2015 mijn enkel gebroken (verbrijzeld) en ben er inmiddels 4 keer aan geopereerd. Een jaar na de breuk is er artrose in mijn enkel (bovenste spronggewricht) geconstateerd en zo erg dat binnen een half jaar mijn gewricht was vastgegroeid. Dus eigenlijk heeft mijn lichaam het probleem al opgelost, zou je denken … maar helaas is alleen de achterkant van het gewricht vastgegroeid en zit in de voorkant nog een beetje kraakbeen wat voor veel pijn zorgt. Ik kan
    mijn gewricht dus niet bewegen maar ervar wel de artrosepijn. Volgens mijn orthopeed is de enige optie om van de pijn af te komen, een operatie waarbij het complete gewricht vastgezet wordt. Nu zit ik natuurlijk niet te springen om een 5e operatie, maar als het de pijn wegneemt… graag!
    Ik zou wel graag willen weten hoelang het duurde voordat je weer kon werken en auto rijden. En heb je de eerste 6 weken na de operatie alleen maar met je been omhoog gelegen?

    Ik hoor heel graag van je!

    Hartelijke groet

    Kristel

    • Hallo Kristel,

      Het blijven vervelende verhalen om te lezen. Ik heb zelf dus na de enkelbreuk okt 2014 besloten om uiteindelijk mijn enkel vast te laten zetten. Dit is vorig jaar mei gedaan. Ik heb daarna 6 weken gips gehad onbelast en 6 weken loopgips. Gelukkig was er bij mij genoeg botaangroei na deze 12 weken en mocht ik daarna zonder gips weer langzaam opbouwen.

      Ik ben uiteindelijk de laatste twee weken van het loopgips weer meegegaan naar het werk. Ik heb het geluk dat mijn man mij daar heen kon rijden. Ik denk dat ik ongeveer een maand nadat het loopgips eraf is gegaan weer heb autogereden. We zijn eerst naar een grote parkeerplaats gereden en daar ben ik gaan uitproberen hoe het aanvoelde. Dus proberen een noodstop te maken en gasgeven. Bij mij is het namelijk mijn rechterenkel, dus dan is dat wel belangrijk. Dit voelde prima, dus daarna weer af en toe achter het stuur gekropen. Eerst korte stukjes in de stad, en daarna een keer naar het werk, wat op 35 minuten rijden is. De eerste keren wel met iemand erbij dat als het niet meer zou gaan ik kon wisselen, maar dit ging heel voorspoedig.

      Voor mij is het vastzetten echt een verademing geweest. Ik had hiervoor ook bij elke stap bij, en nu kan ik er al weer heel veel mee. Hardlopen wordt hem niet meer, maar ik kan wel een hele dag staan of twee uur achter elkaar stevig wandelen. Dat was bij mij voor het vastzetten echt niet mogelijk.

      Ik hoop dat het voor jou ook een vooruitgang opleverd en als je nog meer vragen hebt, stel ze gerust.

      Groeten en sterkte,
      Roelfina

  4. HoiRoelfina,

    klinkt heftig allemaal. Ik loop al jaren met pijn in mijn enkel ( Rechts )maar elke keer vraag ik toch maar een spuit in mijn enkel op mijn vraag omdat ik erg terug houdend ben voor een operatie. Ik ben benieuwd wat je beperkingen zijn of dat het achteraf wel mee valt. Wat ik wel weet is dat het een lang traject is. Ik wens je sterkte,.

    Oscar van der Kamp

    • Bij mij gaat het inmiddels de goede kant op. Ik moet wel opletten dat ik mijn knie niet teveel overstrek doordat ik mijn enkel niet meer kan bewegen. Ook wordt de enkel nog regelmatig dik, maar dat is na een nacht meestal weer weg. Ik kan nu zo’n 6km achter elkaar wandelen zonder pijn en kan twee keer per week crossfitten (sporten). Uiteraard wel met aangepaste oefeningen ivm de beweeglijkheid van de enkel.

      Tot nu toe nog geen moment spijt gehad van de operatie. Bij mij was het kraakbeen helemaal weggesleten, dus een spuit zou weinig uitmaken. Dat is natuurlijk bij iedereen anders. Jij ook veel sterkte en als je nog iets wil weten, hoor ik het wel!

      • ik weet ook waar ik aan toe ben nu, begin augustus operatie.
        Er komt een prothese in en de hiel wordt vastgezet.
        Bij mij is bijna alle kraakbeen weg maar mn enkel is nog zo soepel dat de dokter helemaal vastzetten zonde vindt.
        Nu doet ieder stap pijn en dat is als alles goed gaat na een maand of 4,5 revalidatie helemaal over

          • Ben op 18 juli geopereerd en heb een prothese gekregen en een schroef van ongeveer 8 cm + een kraam in de hak om deze vast te zetten.
            Uit de narcose komend merkte ik direct al dat de pijn uit de enkel weg was en kon zelfs de enkel al een beetje bewegen.
            19 juli voor 6 weken onbelast gips gekregen en na 2 weken de hechtingen er uit en nieuw gips.
            Vorige week het gips nat gekregen door een ongelukje in de douche en dit is op 21 augustus weer vervangen.
            Op mijn vraag aan de gipsmeester hoe loopgips er uitziet antwoordde hij wil je dat dan want als ik zo de gegevens bekijk krijg je dat niet hier na.
            Nou dan ben ik wel heel benieuwd volgende week want op 1 september worden nieuwe foto’s gemaakt en gaat het gips er af.
            Ik zit nu voor de 39 ste dag in het gips en heb op wat kleine irritaties na helemaal geen last.
            En met helemaal geen last bedoel ik dan vanaf de dag van de operatie TOTAAL GEEN PIJN.
            We zullen zien hoe het gaat na 1 september, wordt vervolgd !!!!!,

  5. Wat een verhalen allemaal, ik zelf ga op 9 mei naar dr Tom Van Raaij in het Martini ziekenhuis om te horen wat er gaat gebeuren.
    Na mijn laatste bezoekje is er een bot/ct scan van mijn linker enkel gemaakt en als ik het allemaal goed heb begrepen krijg ik volgende week te horen wat de beste optie is, OF vastzetten, OF een prothese.
    Mijn gevoel zegt dat ik een prothese moet doen mocht ik keuze hebben maar of dat wel de beste keuze is weet ik niet.
    Eigenlijk ben ik een beetje bang dat ik niet zo goed meer mountainbiken kan als de boel wordt vast gezet.
    Maar of deze vrees gegrond is hebben jullie misschien wel antwoord op.
    Alvast bedankt voor jullie reacties

    • Ik kan met een vastgezette enkel prima fietsen, maar dat zal per persoon verschillen. Ik ben zelf nog begin dertig, dus voor mij was een prothese geen optie aangezien die niet lang genoeg meegaan.
      Ik zou me goed laten informeren door de orthopeed en ook vragen wat de consequenties van de prothese zijn. Mij hebben ze netjes alle vragen beantwoord en geholpen bij het maken van de afweging. Achteraf ben ik heel erg blij met mijn keuze aangezien ik nu weer een heleboel dingen kan doen die voor het vastzetten niet meer konden. UIteraard hou je wel belemmeringen, maar er is prima mee te leven voor mij. Maar zoals al eerder gezegd is elke situatie anders en is je goed laten informeren het belangrijkste. Veel sterkte met het maken van de afweging!

  6. Hallo ik ben 5 weken geleden geopereerd bij prof van dijk in amc de beste die ik kon vinden er zijn 3 schroeven ingezet en mijn enkel is ook vastgezet heb op dit moment geen pijn en krijg maandag 14 nov 6 weken loopgips hoe gaat het nu met je. En je moet wel geduld hebben na 3 maanden gips totaal kan niet wachten dat ik mag fietsen en zwemmen

    Wou graag weten hoe het nu allemaal gaat voordelen en nadelen.

    Met vriendelijke groet,
    Dennis schrooten

    • Hallo Dennis,

      Binnenkort zal ik een nieuwe blog typen hoe het nu met me gaat, maar alvast voor jou de eerste voor- en nadelen in deze reactie.

      Ik heb vanaf de laatste week augustus geen gips meer, dus nu 2,5 maand. De laatste weken met loopgips ging ik heel snel vooruit met lopen en nadat het gips eraf ging, was het wel weer even wennen en moest ik met twee krukken lopen. Met behulp van de fysio ben ik in een maand weer veel vooruit gegaan. Van twee krukken, naar 1 kruk en daarna geen krukken meer. Ik nam vaak wel een kruk mee voor de zekerheid, want een hele dag staan en lopen op de slechte enkel wordt soms wel pijnlijk.

      Ik ondervind wel zwelling in de slechte enkel. Deze enkel wordt snel dik als ik hem niet veel omhoog leg. Op mijn werk heb ik een krukje onder mijn bureau en als ik hem daar vaak opleg, dan blijft de zwelling minder. Dit kan minimaal nog een jaar duren, maar kan ook nooit helemaal weggaan. Ik heb ook last van overgewicht, wat dit deel van het herstel wat trager maakt.

      Van te voren dacht ik dat het heel gek zou zijn om de enkel niet meer te kunnen bewegen. Dit valt mij heel erg mee. En echt pijn heb ik niet meer, dit was eigenlijk gelijk weg na de operatie. Ik ben net twee weken op vakantie geweest en heb tussen de 5-8km per dag gelopen. Dat had ik voor de operatie niet gekund, dus daar ben ik heel positief over.

      Ik train nu samen met mijn fysio (maar is meer personal trainer nu) om meer kracht te krijgen waardoor ik mijn looppatroon kan verbeteren. Ik moet heel erg uitkijken om mijn knie van mijn slechte been niet te ver te overstrekken en vind het fijn hier begeleiding bij te hebben. Ik zie hier nog steeds vooruitgang in.

      De vooruitgang gaat soms langzaam, maar het is een kwestie van volhouden. Voorop staat dat de enorme pijn door de artrose weg is en dat maakt alles al een heel stuk prettiger. Ik moet zelf eind mei weer terugkomen bij de chirurg voor evaluatie en mag altijd langskomen als er tussendoor iets is. Eind mei wordt gekeken of ik last heb van de schroeven, dan kunnen die eventueel nog verwijderd worden.

      Sterkte met je herstel! Hoop dat het bij jou ook voorspoedig verloopt!

      Groeten,
      Roelfina

      • Mijn gips is er nu 11 dagen eraf maar de pijn en de enkel is snel dik moet echt rustig aan doen kan wel nog maanden duren met loopgips had ik geen pijn maar nu wel ligt steeds met mijn been omhoog en kan amper zonder krukken lopen heb iemand daar ervaring mee heb nu 12 weken gips erop zitten en nu 1 dagen zonder gips maar nog geen verbetering

        • Hoi D.

          Ik heb 6-7 weken onbelast gips gehad en daarna 6 weken loopgips. Met loopgips ging het heel goed, geen pijn meer, maar toen het gips eraf is gegaan, heb ik wel een terugval gehad. Van zonder krukken lopen met loopgips ging ik weer terug naar twee krukken.
          Na een week of drie ging het lopen weer makkelijker en kon ik langzaam aan de krukken afbouwen.

          Het kan best wel een tijd duren voordat je enkel gewent is aan de nieuwe situatie. Geduld is niet makkelijk, maar wel noodzakelijk in deze situatie. Bedenk goed dat er een jaar revalidatie voor staat wat pas ingaat nadat het gips eraf is.

          Sterkte en groeten,
          Roelfina

  7. Hallo Roelfina,

    Ben erg benieuwd hoe het nu met je enkel gaat. Donderdag .a.s ga ik voor dezelfde operatie bij OCON, zie er natuurlijk wel tegen op.

    Groet,
    Winy

    • Beste Winy,

      Het gaat nu goed met mij. Ik ben nu 8 wk uit het gips en de pijn die ik voor de operatie had, is eigenlijk volledig weg. Alleen nog wat last van spierpijn doordat je toch 3 maanden stilzit en dat weer moet inhalen.
      Het is mij uiteindelijk meegevallen. Heel veel succes a.s. donderdag. Bij het OCON ben je in elk geval in goede handen.

      Groet,
      Roelfina

  8. Hey Roelfina,

    Via Twitter ben ik op je Blog beland.
    Fijn dat de eerste weken gips erop zitten!
    Vorig jaar heb ik 6 maanden in het gips gezeten om te kijken of artrodese zin had.
    Mijn enkelgewricht (bovenste spronggewricht) is aan gort dankzij een overijverige orthopeed die een enkelbandplastiek verrichte.
    Mijn pijn werd stukken minder in het gips, maar uiteindelijk is er besloten niet te opereren omdat het hele gebied zo geïrriteerd is dat men bang is alleen maar met schade aan te richten.
    Van mede patiënten die wel een artrodese heb gekregen heb ik gehoord dat rust belangrijk is, niet over je grenzen gaan en goed leren lopen zodat je knie en heup boven het aangedane gewricht (voor jou dus rechts) niet teveel overbelast raken waardoor deze nog sneller gaan slijten dan ze al doen dankzij de artrodese.
    Ik hoop van harte dat de problemen voor jou straks over zijn!
    Ik voeg jouw Blog even aan m’n favorieten toe zodat ik je kan volgen.

    Met vriendelijke groet,
    Ilona

    • Hi Ilona

      Wat vervelend dat je zoveel pijn hebt. Bij mij Was het gewricht al zoveel versleten dat de artrodese eigenlijk de meest logische keuze Was. Ik zal idd proberen straks niet te hard van stapel te lopen en rustig op te bouwen. Ik post hier zeker nog wel updates!

      Jij ook veel sterkte met alles!

Laat een reactie achter

Uw emailadres zal niet getoond worden.


*


Door verder te klikken op deze website, gaat u akkoord met het plaatsen van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close